Azərbaycanda bir çox insan krediti ehtiyacdan çox, xərclərini idarə edə bilmədiyi üçün götürür. Ən acınacaqlısı da odur ki, həmin adamların böyük hissəsi əvvəldən bilir: bu borcu rahat ödəyəcək vəziyyətdə deyil. Sadəcə bu günün problemini sabaha itələyir.
Kredit bəzən alətdir, bəzən də tələ. Əgər gəlirin sabit deyilsə, büdcən yoxdursa, aylıq xərclərini bilmirsənsə, “bir təhər ödəyərəm” düşüncəsi ilə götürülən hər kredit insanı daha da dərin çuxura salır. Problem pulun azlığında deyil, çox vaxt pul davranışındadır.
Ən böyük səhv odur ki, insanlar krediti çıxış yolu kimi görürlər. Halbuki kredit çox vaxt çıxış yolu yox, problemin üstünə əlavə problem yığmaqdır. Xüsusən də kredit gündəlik xərclər, lazımsız alış-veriş, telefon, geyim, toy-bayram görüntüsü, “camaatdan geri qalmayım” psixologiyası üçün götürülürsə, bu artıq maliyyə qərarı deyil, emosional zəiflikdir.
Xərclərini idarə edə bilməyən insanın gəliri artsa da, vəziyyəti çox dəyişmir. Çünki məsələ nə qədər qazandığında deyil, qazandığını necə idarə etdiyindədir. 500 manatla da batmaq olar, 5000 manatla da. İntizam yoxdursa, pul həmişə az görünəcək.
Borcla rahatlıq alınmır. Borcla sadəcə bu gün özünü aldadırsan, sabah isə daha ağır hesabla üzləşirsən.
Ona görə də kredit götürməzdən əvvəl bir sual vermək lazımdır: “Mən bu pulu həqiqətən ehtiyac üçün götürürəm, yoxsa öz məsuliyyətsizliyimi bir ay da gizlətmək üçün?”
Əgər insan xərclərini idarə etməyi öyrənmirsə, heç bir kredit, heç bir maaş artımı, heç bir əlavə gəlir onu xilas etməyəcək.